Tadabbur TupperWare

Masa kecil-kecil dulu, saya selalu bawa bekal pergi sekolah. (bawa bekal : bekalan makanan dalam bekas). Dan memang selalunya pakai TupperWare lah sebagai bekas makanan tu.

TupperWare ini memang sangat femes sampai orang ramai keliru tentang bekas makanan biasa dan TupperWare. Bagi mereka, tak ada beza pon bekas makanan biasa dan TupperWare. Senang kata, mereka fikir :

Bekas makanan = TupperWare, TupperWare = Bekas makanan

Which is wrong!

TupperWare itu ialah jenama bekas makanan, bukannya bekas makanan tu sendiri.

Contoh lain kekeliruan jenama dan nama ialah;

*Frisbee = Piring Terbang

*Coca-Cola = Air Gas

*Pampers = Drypers

*Ping-pong = Table Tennis

*Google = Search?

--

Begitu femes sekali TupperWare ini sehinggakan orang ramai menamakan bekas makanan sebagai TupperWare ini.

Apa Yang Kita Boleh Belajar Daripada Pemilik "Virgin"

Kalau ditanya tentang figura yang bernama Richard Branson kepada orang bisnes pasti semua akan kenal. Boleh kata, "sapa tak kenal dia ni, maka dia bukanlah orang bisnes!".

Macam tu sekali.

Kalau tak kenal jugak, ini lah orangnya :

Richard Branson

Beliau yang lahir pada tahun 1950 ini sangat cemerlang dalam sukan pada usia mudanya dahulu, namun ada sedikit dyslexic (Ada yang mahu kaitkan dengan Dato' Aliff Terlajak Laris?).

Pada mulanya, beliau tak kisah pon samada beliau tak pandai membaca kerana dia mahu untuk menceburi bidang sukan. Namun, tak lama kemudian, dia telah mengalami kecederaan lutut yang awalnya membuatkan masa depan beliau terus gelap. Iyalah, baca tak reti sangat, sukan sahajalah harapannya, tapi ini pula terjadi!

Begitulah pada awalnya.

Francais.

Satu daripada kayu ukur berjayanya sesuatu bisnes ialah dengan kejayaannya menempatkan bisnes mereka secara global!

Hari ini, di negara kita sendiri, sudah banyak nama-nama syarikat luar kita dengar melalui radio atau televisyen dsb.

Bukanlah sesuatu yang mudah untuk melakukan bisnes di peringkat ini. Tetapi, bagi bisnes yang maju serta mempunyai sistem yang efisyen, terdapat banyak peluang dan cara untuk mereka terokai untuk menjadi multinational company.

Antaranya termasuklah melalui franchising.

'' Gapo? French Fries? ''

Bukan. Secara mudahnya, franchising ini ialah memberikan lesen kepada mereka yang berminat untuk berniaga dengan menggunakan logo dan jenamanya.

Contoh mudah ialah 7-Eleven, McDonald di Malaysia. Wah, zionis!

(Sila boikot!)

Hm, banyak advantage dan disadvantage kalau buat franchising ni.

Murah, franchisee yang lebih kenal akan culture orang tempatan, dan sebagainya.

Tapi, yang teruknya kalau franchisee tu buat perangai! Terus tak jalan bisnes. Bukan setakat tu sahaja, malah dia burukkan imej bisnes franchisor itu sendiri!!!

''Adakah post ini pasal bisnes?''

err. Ya kot.

Tapi, saya nak tambah sikit je lagi.

Apa yang berlaku kepada franchisee yang teruk itu mungkin akan ditarik kembali lesennya dan tidak akan diberi kepercayaan lagi untuk menjadi franchisee.

Hm so?

Saya tak buat bisnes la!

Pantul diri anda. (Sila terjemah pantul ke bahasa inggeris)

Anda Muslim ibarat anda ialah franchisee kepada franchisor, Islam.

Apa yang anda sepatutnya lakukan ialah memajukan bisnes franchisor dengan menjadi franchisee yang baik.

Kerana walaupun franchisor sudah mempunyai sistem yang ampuh lagi komprehensif, namun jika tak dituruti dan dipatuhi franchisee, akan mundur lah bisnesnya!

Lagi, nama suci Islam pula yang tercalar!

Dan syukurlah kita mempunyai Allah, Maha Pengampun, Maha Penyayang yang sudah memberi kita cahaya Islam kepada kita sehingga hari ini sebagai lesen untuk ke syurga yang abadi.

Apa yang kita perlu lakukan sekarang ialah.....

Islam!

Jenama.

Apabila kita lihat buah epal yang mempunyai kesan gigitan kecil di sebelah kanan, apa yang otak kita terjemahkan?

Apple.

Buah Epal -> Apple -> i-phone-> Macbook dan sebagainya.

Perkara ini dipanggil sebagai faktor kebiasaan. Dan faktor ini juga membolehkan para businessman, businesswoman di luar sana membuatkan pembeli membeli produk mereka dengan membuat branding. Jenama!

Contoh lain, apabila melihat warna duck-egg blue.(Saya baru tahu warna ini dipanggil sebagai telur itik biru(?)), orang akan teringat akan produk Tiffany & Co.

Tapi, saya pun baru tahu akan perkara ini. Tiffany & Co telah berjaya menyerlahkan diri mereka daripada yang lain hanya dengan warna eksklusif mereka ini.

Produk mereka dibungkuskan dalam kotak yang dibalut dengan warna ini dan ini menjadi unique selling point mereka.

Begitu juga dengan jenama produk lain.

Apakah 'jenama' kita?

Apabila orang di luar sana melihat kita, apa yang mereka lihat?

Selain daripada penampilan kita, apa yang mereka dapat lihat?

Akhlak kita. Tingkah laku kita.

So?

Akhlak kita -> Diri kita-> Ibu bapa, Guru kita, Kawan kita ................. -> Agama kita.

Islam.

Kita Muslim membawa nama Islam itu.

Kita membawa nama qudwah kita - Nabi Muhammad.

Seolah-olah di belakang kita diikat dengan tiang bendera Islam yang dilihat oleh orang di sekeliling.

Setiap perbuatan kita, secara tidak langsung, akhirnya, dikaitkan dengan Islam.

Anggapan orang pada Islam, pada orang Islam. Seperti juga si bapa, orang lihat pada si anaknya.

Bagaimana acuannya, begitulah kuihnya.

Mahu tak mahu, jika anda Muslim, anda bertanggungjawab pada Islam.